Facebook

Dołącz do nas na facebooku

Start Krzewienia Duchowej Adopcji

Ruch Krzewienia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego w Rzeszowie

Duchowa adopcja dziecka poczętego zainicjowana przez Błękitną Armię Matki Bożej Fatimskiej została przeniesiona do Polski w 1987 r. Na początku 1994 r. powołano do życia Ogólnopolski Ruch Krzewienia Duchowej Adopcji.

W naszej diecezji

W diecezji rzeszowskiej Ruch zawiązał się 28 grudnia 2000 r. w Święto Młodzianków w parafii MB Królowej Polski w Rzeszowie pod opieką ks. Janusza Burego. Ruch skupia osoby z różnych wspólnot: Domowego Kościoła, Odrodzenia, Duszpasterstwa Rodzin, Stowarzyszenia „Tak Życiu", SOS Nienarodzonym, harcerzy, Diakonii Życia Ruchu Światło-Życie i wielu innych.

Forma troski o życie

Duchowa adopcja jest ślubem, którego treścią jest modlitewne zobowiązanie podjęte przez konkretną osobę w intencji ocalenia zagrożonego życia dziecka w łonie matki oraz sprawiedliwego i prawego życia po urodzeniu dziecka, którego imię jest znane jedynie Bogu.

Istotą duchowej adopcji jest modlitwa trwająca przez dziewięć miesięcy i obejmująca specjalną modlitwę w intencji dziecka i jego rodziców oraz jedną Tajemnicę Różańca, także dobrowolnie podjęte dodatkowe praktyki religijne, takie jak: komunia św., post, aktywne wspieranie dzieł charytatywnych.

Cel duchowej adopcji

- ochrona życia poczętego,

- modlitwa w obronie poczętego życia,

- uwrażliwienie społeczeństwa na szacunek dla ludzkiego życia,

- uwrażliwienie na wartość życia od poczęcia do naturalnej śmierci,

- wypełnienie jasnogórskiego ślubu narodu polskiego z 1956 r.

- pomoc dla osób cierpiących z powodu grzechu aborcji,

- zadośćuczynienie Bogu za grzechy przeciw życiu.


Aktywność Ruchu Krzewienia Duchowej Adopcji

Ruch zorganizował w kwietniu 2001 r. w Katedrze Rzeszowskiej spotkanie z redaktorami „Służby Życiu" z Krakowa - Haliną i Czesławem Chytrymi nt. duchowej adopcji. W trakcie spotkania przedstawione zostało misterium życia przez młodzież z Diakonii Życia. Mszy św. przewodniczył ks. prałat Stanisław Mac. Od 4 października 2001 r. ruch organizuje  pierwszosobotnie czuwania modlitewne w intencji życia, które odbywają się w parafii Św. Rodziny w Rzeszowie, z   udziałem   innych   ruchów i wspólnot naszej diecezji.

W pierwszą sobotę lipca, ruch podejmuje pokutną pielgrzymkę za grzechy przeciw życiu do sanktuarium MB Zawierzenia w Tarnowcu, by odprawić Drogę krzyżową na Golgocie Dzieci Nienarodzonych.

Przed Dniem Świętości Życia organizujemy z naszej diecezji pielgrzymkę obrońców życia na Jasną Górę.

Animatorzy duchowej adopcji współpracują w swoich parafiach w przygotowaniu Triduum i Dnia Świętości Życia oraz nabożeństw i spotkań w obronie życia.

Ruch włączył się w inicjatywę budowy pomnika „Nienarodzonym" poprzez zbieranie funduszy i organizowanie uroczystej oprawy jego poświęcenia, którego dokonał ks. biskup Kazimierz Górny. Ruch dba o jego estetykę i wygląd.

Ruch jest organizatorem pierwszego Marszu za Życiem, który odbył się po raz pierwszy 28 grudnia 2004 r.

W okresie wielkiego postu Ruch jest organizatorem i uczestnikiem Drogi krzyżowej wynagradzającej za grzechy dzieciobójstwa odprawianej na Starym Cmentarzu.

Ruch włącza się w inicjatywy innych ruchów i stowarzyszeń działających na rzecz obrony życia.

Odpowiedzialni

Koordynacją działań związanych z Ruchem Krzewienia Duchowej Adopcji jest Anna Dzika, a w poszczególnych parafiach miejscowi duszpasterze i wyznaczeni animatorzy. Ścisłą współpracę z Ruchem podejmują Diecezjalni Duszpasterze Rodzin.

Wspólna modlitwa

Zapraszamy w każdą pierwszą sobotę miesiąca do parafii Św. Rodziny w Rzeszowie na czuwanie modlitewne w intencji życia. O godz. 11.00 jest różaniec i adoracja Najświętszego Sakramentu, a o godz. 12.00 msza św.

Modlitwa codzienna

Panie Jezu - za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu - proszę Cię w intencji tego nie narodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen

„Święta Boża Rodzicielko i Matko dobrej rady!

Przyrzekamy Ci, że odtąd staniemy na straży budzącego się życia. Dar życia uważać będziemy za największa łaskę Ojca wszelkiego życia i najcenniejszy skarb Narodu."

(z: Jasnogórskich Ślubów Narodu, 26 sierpnia 1956 r.)

Formuła przyrzeczenia Duchowej Adopcji

Najświętsza Panno, Bogurodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci. Wiedziony pragnieniem niesienia pomocy w obronie nienarodzonych, (Ja........................................) postanawiam mocno i przyrzekam, ze od dnia .............................. w Święto / Uroczystość ................................................. biorę w duchową adopcję jedno dziecko, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez 9 miesięcy każdego dnia modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu. Postanawiam:

- odmówić codzienną modlitwę w intencji nienarodzonego,

- codziennie odmówić jedną tajemnicę różańca,

- moje dobrowolne postanowienia:

........................................

.......................................

Podpis

Do modlitwy i przyrzeczenia można dołączyć dodatkowe praktyki, na przykład częstą spowiedź św., adorację Najświętszego Sakramentu, lekturę Biblii, pomoc potrzebującym, dodatkowe modlitwy, wyrzeczenie się czegoś np. abstynencja, post, pewne ograniczenia, działalność apostolska na rzecz obrony życia, itp.

Ślubowanie jest ważne, gdy następuje z wolnego i świadomego wyboru danej osoby. Każdy zobowiązany jest do przemyślenia decyzji, którą ma podjąć. Należy podkreślić, że niedotrzymanie złożonej obietnicy, lekceważenie i zaniedbywanie zobowiązań wynikających ze ślubowania jest nieuporządkowaniem moralnym. W przypadku krótkiej przerwy w wypełnianiu zobowiązań modlitewnych warto kontynuować Duchową Adopcję, przedłużając modlitwę o odpowiednią ilość dni. Jeżeli natomiast modlitwa została na dłużej – miesiąc, dwa – wtedy należy ponowić przyrzeczenie i starać się je wypełnić, gdyż w takim wypadku duchowa adopcja została przerwana.

Jakie są owoce Duchowej Adopcji?

1. Jest szansą zadośćuczynienia dla osób cierpiących z powodu dokonania aborcji. Duchowa Adopcja leczy wewnętrzne zranienia spowodowane aborcją. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Miłosierdzie Boże, przynosi ich sercom pokój.

2. Jest przejawem pobożności Polaków, którzy tą drogą wypełniają Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego przez indywidualną modlitwę w obronie życia nie narodzonego jeszcze dziecka zagrożonego aborcją, dziecka, którego imię zna tylko Bóg.

3. Przypomina ludziom o odpowiedzialności za dar płodności, za poczęcie nowego życia

4. Uwrażliwia społeczeństwo na wartość życia ludzkiego i prowadzi do społecznej akceptacji świętości życia ludzkiego

5. Jest szansą zadośćuczynienia dla osób cierpiących z powodu dokonania aborcji

6. Poszerza krąg zaangażowanych obrońców życia

7. Jest wsparciem dla prawnej adopcji dziecka po urodzeniu.

8. Jako bezinteresowny dar pomaga kształtować charakter – szczególnie ludziom młodym.

9. Pozwala walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa i chrześcijańskiej miłości.

10. Duchowa Adopcja uczy każdego człowieka systematycznej modlitwy, pogłębia przez to kontakt z Bogiem.

11. Może przyczynić się do odrodzenia rodziny.

http://podwyzrz.rzeszow.opoka.org.pl

Świadectwo

Apel młodego obrońcy życia o upowszechnianie Duchowej Adopcji, skierowany do młodzieży:

Życie ludzkie w XXI wieku jest nieustannie poniewierane. Zapominamy o godności człowieka, o jego wartości a co najważniejsze o świętości ludzkiego życia. Niestety dla niektórych ludzi małoważną sprawą staje się, że codziennie giną setki niewinnych maleństw nazywanych "zlepkiem komórek" i wyrzucanych na śmietnik lub do dołu kloacznego.

To straszne!!! Uważamy się za ludzi cywilizowanych i postępowych za, a czynimy tyle zła odbierając życie istotom całkowicie bezbronnym.

Moja przygoda z Duchową Adopcją rozpoczęła się kilka lat temu, kiedy w mojej rodzimej parafii usłyszałem informację o rozprowadzaniu folderów Duchowej Adopcji, które można było otrzymać przed kościołem lub w zakrystii. Z początku nurtowało mnie to. Byłem wtedy w 2 klasie gimnazjalnej. Troszeczkę krępowałem się podejść i poprosić o ten folder. Ostatecznie zrezygnowałem z tego. Po prostu się nie przemogłem. Ale pomyślałem sobie, że przecież takie rzeczy na ogół dostępne są w internecie. Tam na pewno zdobędę większą dawkę informacji na ten temat i tak też się stało. Znalazłem kontakt z Centraknym Ośrodkiem Duchowej Adopcji na Jasnej Górze w Częstochowie. Stamtąd otrzymałem kilka folderów wraz z modlitwą codzienną.

I właśnie. W taki sposób rozpoczęła się moja przygoda z ratowaniem życia bezbronnego życia. To niesamowite, że możemy całe nasze duchowe wnętrze - nasze radości, smutki, modlitwę ofiarować w intencji dziecka, którego życie jest zagrożone, a którego imię jest tylko Bogu wiadome.

Dzisiaj po 4 latach od tego wydarzenia, co roku w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego podejmuję Duchową Adopcji. Moja radość zostaje zwielokrotniona przez to, że przyrzeczenie o Duchowej Adopcji podejmuje zawsze 25 marca. Przez 9 miesięcy wpatrzony jestem w Maryję, która to za sprawą Ducha Świętego stała się brzemienną. I kiedy przychodzi dzień Bożego Narodzenia również i moje dziecko, które duchowo adoptowałem wychodzi z ciała matki. To jest niesamowite przeżycie, które ubogaca mnie samego jako młodego człowieka. Przez to uczę się odpowiedzialności, a przede wszystkim wytrwałości.

Chciałbym się zwrócić do tych wszystkich, którzy mają jakiekolwiek wątpliwości co do włączenia się w to dzieło: Nie lękajcie się, Bóg da Wam odwagę, siły i czas na modlitwę, a jej owoce będą widoczne w Waszym życiu duchowym. Jeszcze raz dziękuję Bogu za to, że ukazał mi sposób sprzeciwu na zło, które uderza w to co na ziemi najcenniejsze, w życie ludzkie.

Myślę, że Jezus chciał mi pokazać przez to, że oprócz protestów i manifestacji potrzeba nam cichej i ufnej modlitwy, która potrafi góry przenosić. Za to wszystko niech będzie Bogu chwała!

Miejcie odwagę żyć dla tej Miłości! Dla tej Miłości warto żyć!

Dariusz Trzebuniak 17 lat www.wyruszdonieba.bloog.pl